#77 Recenzja: Chwila na Miłość

Tytuł: Chwila na miłość
Autor: Joanna Stovrag
Wydawnictwo: Replika
Ilość stron : 350 stron
Ocena: 9/10

 "Rozpłakałam się. Byłam w klatce.
Zamknęłam oczy, trwałam z ciężarem, którym ta myśl chciała mnie zmiażdżyć.
Cisza atakowała.
Znajdowałam się pomiędzy ciemnością, która mnie ciągnęła w otchłań, a zapomnianą jasnością.
O jasności przypominał mi tylko rozum.
Przypominał, że światło przecież jest, było i będzie, że istnieje, choć teraz nikt go nie kładzie na szalę wagi.
Nie potrafię powiedzieć, jak długo tak trwałam."


 

"Chwila na miłość " to bałkańska opowieści o niezwykłej miłości pomiędzy Polką, a Bośniakiem podczas wojny. Jest to tak zwana próbka literacka - jedna z najtrudniejszych , bo Sejo na Bałkanach mógł w każdej chwili zginąć. Trudno jest stworzyć takiego bohatera od zera w sposób autentyczny.
co ciekawe, cala historia oparta jest na faktach , początkowo nosiła tytuł "Jeszcze Żyje ".

Miłość zaczyna się w Sarejewie, gdy Autorka, a zarazem bohaterka książki, dostaje możliwość studiowania w przedwojennym, pięknym mieście na Bośni i Hercegowinie, w Sarejewie. Uwagę należy zwrócić na dużo pięknych opisów natury - dosłownie mamy pokazany z bliska kraj, pachnący kawą, którą częstuje się na powitanie każdego gościa, traktując to jako jedną z tradycji .
Wyszukana mieszanka Muzułmanów , Serbów , Macedończyków, Chorwatów i Jugosłowian daje ciekawą mieszankę językową. Choć i tak dominuje miks chorwacko - serbski.

Joanna i Seja poznają się i od razu ich znajomość wystawiona jest na próbę. W czasach wojny wszystko było trudne, nie pomijając tematu miłości. Każdy z nich ma na swoim życiowym koncie traumatyczne przeżycia i wspomnienia, o których wolałby zapomnieć. Miejsce i czas, w jakim się znajdują tylko to zaostrza. Jednak ukochani i tak spędzają ze sobą każdą daną im chwile, nie marnując czasu na kłótnie czy spory. Starają się znaleźć swoje szczęście i trzymać go, jak najdłużej.

Decyzja o ślubie przychodzi z trudem i komplikacjami, ale zostaje podjęta. Dzieje się to w czasie zawieszenia broni w Sarajewie.
Książka dodatkowo daje ten bonus, że zamieszcza dużo informacji o kulturze w przypisach, daje dużo zdjęć i listów oraz artykułów, przez co czytelnik lepiej może wczuć się w cały klimat. Myślę, że opowieść dzięki temu dużo zyskała.

Plusy
Książka oparta jest na faktach i mówi o trudnych losach i wyborach prostych ludzi. Napisana bardzo zrozumiałym i plastycznymi językami. Wnosi dużo ciekawostek, a dołączone listy i zdjęcia potwierdzają autentyczność historii.

Minusy
Była za krótka. Nie chciałam się z nią tak szybko żegnać.

Książkę polecam przeczytać każdemu, bo naprawdę otwiera oczy na to, co dzieje się dookoła nas. Historia tych dwojga nie jest jedyną, ale dużo opowiada o problematyczności i pięknie kwitnącej relacji. Miłość jest tu tą kotwicą, trzymającą statek podczas sztormu.

Daje stabilizację i podtrzymuje na duchu. No i nie mogę nie powiedzieć, że przy czytaniu tej Bośnio - polskiej historii nie zakręciła mi się łezka w oku. Wielokroć płakałam, czytając o tak bliskiej historii Polki, która mogłaby spotkać każdego z nas. Warto się zapoznać z tą lekturą, naprawdę.


Komentarze

  1. Przepiękna, prawdziwa książka. Mnie bardzo poruszyła :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Książka która na długo pozostanie w moim sercu. Bardzo poruszająca bo prawdziwa. Piękna recenzja i ciekawy blog. Będę obserwować . Zapraszam rownież do siebie
    Pozdrawiam

    Czytankanadobranoc.blogspot.ie

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

#74 Recenzja: Zamek z piasku

Stosik sierpniowy

1/ 2016 Konkurs